Ochrona marki - Twórca w prawie | Patrycja Cydejko

Czy regulować prawa autorskie w umowie z pracownikiem? TAK!

Patrycja Cydejko — Tue, 24 May 2022 21:50:12 +0000

Jesteś przedsiębiorcą i zatrudniasz pracowników? Słyszałaś/eś o utworze pracowniczym? Chcesz wiedzieć czy należy zatem regulować prawa autorskie w umowie z pracownikiem? TAK! A dlaczego? Odpowiedź znajdziesz poniżej. Po co regulować prawa autorskie w umowie z pracownikiem? Bardzo często w umowach o pracę kwestia praw autorskich bywa pomijana. Dlaczego tak się dzieje? Spotykam się z przekonaniem, że „przecież pracodawcy przysługują wszystkie prawa, więc po co to regulować?”. Albo wręcz przeciwnie – pracodawca nie chce żadnych praw do utworu pracownika, więc „po co regulować, skoro nic nie chcę?”. A jak jest w rzeczywistości? Jeżeli w umowie nie znajdują się postanowienia dotyczące praw autorskich, to zastosowanie będą miały przepisy prawa. A co tam znajdziesz ? A mianowicie utwór pracowniczy. Utwór pracowniczy Prawo autorskie przewiduje sytuację, gdy pracodawca automatycznie nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów pracowników. Dzieje się tak pod warunkiem, że: pracownik jest osobą zatrudnioną na umowie o pracę, utwór powstał w ramach realizacji obowiązków pracowniczych danego pracownika. Więcej przeczytasz we wpisie „Utwór pracowniczy, czyli prawa autorskie pracownika”. O czym pamiętać przy prawach autorskich w umowie z pracownikiem? Regulując kwestię praw autorskich w umowie z pracownikiem należy zadbać przede wszystkim o: 1. Pola eksploatacji czyli określenie sposobów, w jaki pracodawca będzie mógł wykorzystywać utwór. W przypadku utworu pracowniczego pracodawca nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów swoich pracowników w ograniczonym zakresie. Granice wyznacza cel umowy i wola stron. Przykładowo jeżeli pracownik w ramach swoich obowiązków stworzył dla pracodawcy grafikę do wykorzystania na blogu, to niekoniecznie pracodawca będzie mógł wykorzystać ją na przykład w reklamie lub dla promocji swojego biznesu. A zatem jeżeli jesteś pracodawcą i chcesz mieć swobodę w korzystaniu z utworów swoich pracowników, ureguluj to w umowie. 2. Autorskie prawa osobiste pracownika Nabycie praw do utworu pracowniczego obejmuje tylko autorskie prawa majątkowe. Wobec tego wszystkie autorskie prawa osobiste pozostają przy pracowniku. I pracodawca musi je respektować. Między innymi pracownik na prawo do autorstwa utworu i może domagać się bycia ujawniany jako twórca za każdym razem gdy pracodawca rozpowszechnia utwór. Co możesz zmienić? Kwestię autorskich praw osobistych można regulować w umowie na wiele sposobów. Przykładowo w umowie z pracownikiem można określić sposób, w jaki pracownik będzie wskazywany jako twórca albo ustalić, że pracodawca może rozpowszechniać utwór bez wskazania pracownika jako autora. Można również przyjąć zobowiązanie pracownika, że nie będzie on osobiście wykonywał przysługujących mu autorskich praw osobistych i do ich wykonywania upoważnia pracodawcę. Wszystko uzależnione jest od potrzeb stron i wspólnych uzgodnień. 3. Prawa zależne Nabycie praw autorskich przez pracodawcę do utworu pracowniczego nie obejmuje praw zależnych. Oznacza to, że pracodawca może dokonać przeróbek utworu pracownika, ale aby móc je rozpowszechnić, na przykład opublikować w Internecie, musi mieć jego zgodę. Pracodawca chcąc swobodnie dysponować utworem powinien zadbać o zawarcie w umowie zezwolenia na wykonywanie praw zależnych. 4. Określenie sposobu przyjęcia utworu Pracodawca nabywa autorskie prawa majątkowe do utworu pracownika z chwilą jego przyjęcia. Przepisy nie regulują jednak, w którym momencie do niego dochodzi. Może to być nie tylko wyraźne pisemne potwierdzenie pracodawcy, ale każde jego zachowanie, z którego wynika, że akceptuje dany utwór. Jednocześnie prawo autorskie przewiduje, iż jeżeli pracodawca w ciągu 6 miesięcy od dostarczenia utworu nie powiadomi o nieprzyjęciu utworu lub uzależnieniu przyjęcia utworu od dokonania określonych zmian w wyznaczonym w tym celu odpowiednim terminie, uważa się, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Aby uniknąć wątpliwości czy i kiedy utwór został przyjęty, a także aby usprawnić proces przyjmowania utworów przez pracodawcę, warto wprowadzić odpowiedni mechanizm w umowie. 5. „Czasowość” przejścia praw autorskich na pracodawcę Prawo autorskie przewiduje, że pracodawca nabywając prawa autorskie do utworu pracowniczego z mocy prawa, musi rozpowszechnić utwór w ciągu 2 lat od przyjęcia utworu. Jeżeli tego nie zrobi, pracownik będzie mógł na piśmie wyznaczyć pracodawcy odpowiedni termin na takie działanie. Jeżeli upłynie on bezskutecznie, tzn. pracodawca nadal nie rozpowszechni utworu, to wszystkie autorskie prawa majątkowe wrócą do pracownika. Strony w umowie o pracę mogę uregulować tą kwestię odmiennie. A co na to pracownik? Jeżeli jesteś pracownikiem, to dzięki temu wpisowi wiesz już jakie są możliwości dokonania zmian w umowie względem postanowień umownych. Pamiętaj, że warunki, na jakich przenosisz autorskie prawa mogą mieć wpływ na zwiększenie Twoich możliwości negocjacyjnych w zakresie Twojego wynagrodzenia. Prawa autorskie w umowie z pracownikiem – podsumowanie Bez względu na to czy jesteś pracownikiem czy pracodawcą, warto zadbać o uregulowanie kwestii praw autorskich w umowie o pracę. Pozwoli to ograniczyć wątpliwości co do tego kto i w jakim zakresie posiada prawa. W przypadku, gdy w umowie o pracę strony nie zawrą postanowień w tym zakresie, zastosowanie znajdą przepisy i postanowienia dotyczące utworu pracowniczego. Chcesz uregulować kwestię praw autorskich w umowie z pracownikiem? A może będąc pracownikiem chcesz zweryfikować propozycje pracodawcy? Zapraszam do kontaktuPatrycja Cydejko-Stachowiak radca prawnytel. 883 541 564e-mail: kancelaria@cydejko-stachowiak.pl Photo by Kelly Sikkema on Unsplash

Artykuł Czy regulować prawa autorskie w umowie z pracownikiem? TAK! pochodzi z serwisu Twórca w prawie | Patrycja Cydejko.

Utwór pracowniczy, czyli prawa autorskie pracownika

Patrycja Cydejko — Wed, 18 May 2022 22:32:55 +0000

Zatrudniasz pracownika? Jesteś kreatywnym na etacie? Sprawdź czym jest utwór pracowniczy, aby prawidłowo zadbać o swoje prawa – bez względu na to, po której stronie jesteś. Utwór pracowniczy to instytucja prawa autorskiego, która przewiduje automatyczne nabycie autorskich praw majątkowych przez pracodawcę do utworu stworzonego przez swojego pracownika. Pod kilkoma warunkami, o których przeczytasz we wpisie. Kiedy powstanie utwór pracowniczy? Utwór pracowniczy powstanie, gdy zostaną spełnione jednocześnie dwie przesłanki, tj. gdy osoba, która stworzyła utwór: jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę, utwór powstał w związku z wykonywaniem przez tą osobę jej obowiązków pracowniczych. A teraz trochę szczegółów, bo przesłanki te zawsze budzą dużo wątpliwości. Utwór pracowniczy, a więc wyłącznie w ramach umowy o pracę Sprawa najważniejsza, utwór pracowniczy może stworzyć wyłącznie pracownik zatrudniony na umowie o pracę. Oznacza to, że osoba na umowie zlecenia, o dzieło czy współpracy (b2b) nie stworzy utworu pracowniczego. Do utworów tych osób nie będą miały zastosowania postanowienia prawa autorskiego, które przewidują domniemanie nabycia praw do takiego utworu przez pracodawcę. A to z kolei oznacza, że kwestię praw autorskich do dzieł tych osób należy uregulować w umowie z nimi. Skorzystaj z informacji we wpisie „Licencja czy przeniesienie autorskich praw majątkowych”. Obowiązki pracownika a utwór pracowniczy Drugim ważnym elementem jest to, aby utwór powstał wyłącznie w związku wykonywaniem obowiązków pracowniczych pracownika. Jeżeli zatrudniasz na umowie o pracę grafika, do którego obowiązków należy tworzenie grafik do Twoich mediów społecznościowych, to będą one stanowiły utwory pracownicze. Warto zatem zadbać o to, aby wyraźnie określić obowiązki danej osobowy (albo w umowie o pracę albo w opisach obowiązków stanowisk w firmie). A gdy pracodawca zleci temu samemu grafikowi zleci wykonanie fotorelacji z firmowego wydarzenia? Albo przygotowanie serii wpisów na blogu firmowym? Nie będą to utwory pracownicze. Jeżeli pracodawca będzie chciał nabyć do nich prawa, to strony powinny to odrębnie uregulować. Warto mieć przy tym na względzie, aby w umowie o pracę z pracownikiem wskazać, że obowiązki pracownika obejmują wykonywanie utworów, choć nie trzeba wskazywać wprost, jakie to mają być utwory, tj. czy zdjęcia, raporty czy inne dokumenty. Dopiero w razie nałożenia takiego obowiązku na pracownika, będzie można zastosować domniemanie z art. 12 ust. 1 ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne, co podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 3 lipca 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 34/09). Co nie ma wpływu na stworzenie utworu pracowniczego? Niektóre sytuacje mogą utrudniać ocenę czy w danej sytuacji doszło do powstania utworu pracowniczego. Przykład? Pracownik po pracy stworzył na swój użytek interesujące grafiki. Albo rozwijał swoje twórcze pasje w zakresie szydełkowania w godzinach pracy. A może pisał powieść na sprzęcie służbowym. Czy mowa tu o utworze pracowniczym? Odpowiedź brzmi NIE. W żadnym z tych przypadków nie mamy do czynienia z utworem pracowniczym, jeżeli nie powstały w związku z obowiązkami pracownika. Również w przypadku, gdy pracownik wykorzystał jakieś zasoby pracodawcy. Utwór pracowniczy a prawa autorskie pracownika Z czym wiąże się dla Ciebie fakt, że Ty (jako kreatywny na etacie) albo Twój pracownik stworzył utwór pracowniczy? W takiej sytuacji pracodawca automatycznie nabywa autorskie prawa majątkowe do tego utworu, w określonym zakresie. Jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron. Art. 12 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych Pracodawca może korzystać z utworów pracowniczych, ale w ograniczony sposób. Granice korzystania określa cel umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron. Jeżeli jesteś pracodawcą i zależy Ci na swobodzie korzystania z utworów swoich pracowników, zawrzyj w umowie z nimi odpowiednie postanowienia dotyczące przeniesienia praw autorskich. Wskaż również sposoby, w jakie będziesz wykorzystywać utwory (pola eksploatacji). Pamiętaj, że domniemanie nabycia praw autorskich przez pracodawcę nie dotyczy w żaden sposób autorskich praw osobistych. Oznacza to, że pracodawca musi respektować wszystkie prawa osobiste twórcy, w tym wskazywać go jako twórcę. Jeżeli strony chcą w tym zakresie wprowadzić jakieś inne zasady, muszą to wyraźnie określić w umowie. Kiedy pracodawca nabywa prawa do utworu pracowniczego? Pracodawca nabywa autorskie prawa majątkowe do utworu pracowniczego z chwilą przyjęcia utworu. Jest to oświadczenie woli pracodawcy, że akceptuje dane dzieło i jest zgodne z ustaleniami stron. Pracodawca nie zgłasza więc żadnych uwag do prawidłowości jego wykonania. Co ważne, przyjęcie utworu nie musi mieć formy pisma czy innej informacji wyrażającej wprost akceptację. O przyjęciu utworu może świadczyć działanie pracodawcy, np. publikacja w mediach społecznościowych grafik, które przygotował zatrudniony w tym celu grafik. Sposób przyjęcia dzieła można określić w treści umowy o pracę. Dzięki temu unikniecie niepewności czy utwór został zaakceptowany czy nie. A co gdy pracodawca uważa, że utwór wymaga poprawek lub nie przyjmuje utworu? W takim wypadku należy poinformować o tym pracownika o konieczności wprowadzenia odpowiednich zmian lub o przyczynie nieprzyjęcia utworu. Pracodawca ma na to jednak maksymalnie 6 miesięcy! Prawo autorskie przewiduje, że: jeżeli pracodawca nie zawiadomi twórcy w terminie sześciu miesięcy od dostarczenia utworu o jego nieprzyjęciu lub uzależnieniu przyjęcia od dokonania określonych zmian w wyznaczonym w tym celu odpowiednim terminie, uważa się, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Strony mogą określić inny termin w umowie. Art. 13 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych Jeżeli jesteś pracodawcą a utwór, który otrzymałaś/eś, w Twojej ocenie wymaga zmian, poinformuj o tym drugą stronę jak najszybciej. Jeżeli pracownik nie otrzyma od Ciebie żadnej informacji w ciągu 6 miesięcy, przyjmuje się, że pracownik prawidłowo wykonał swoje zadanie, a Ty nie możesz domagać się wprowadzenia poprawek. Pracodawca ma obowiązek rozpowszechnienia utworu, bo utraci prawa Z utworem pracowniczym jest związany ważny obowiązek pracodawcy. Pracodawca jest zobowiązany do rozpoczęcia rozpowszechniania utworu pracowniczego w czasie dwóch lat od przyjęcia utworu. Rozpowszechnianie polega na udostępnieniu danego dzieła publicznie. Może nastąpić to między innymi poprzez zamieszczenie go w Internecie czy opublikowanie w formie drukowanej. Jeżeli pracodawca w tym okresie nie rozpowszechni utworu pracowniczego, pracownik będzie mógł na piśmie wyznaczyć pracodawcy odpowiedni termin na takie działanie. Jeżeli upłynie on bezskutecznie, tzn. pracodawca nadal nie rozpowszechni utworu, to wszystkie autorskie prawa majątkowe wrócą do pracownika. W umowie o pracę strony mogą zmienić termin, w którym pracodawca jest zobowiązany do rozpowszechnienia utworu pracowniczego. Prawa autorskie pracownika po zakończeniu umowy o pracę Zakończenie umowy o pracę nie wpływa żaden sposób na kwestię praw autorskich do utworu pracowniczego. Nie ma znaczenia czy umowa została wypowiedziana przez jedną ze stron, rozwiązana za porozumieniem stron czy też upłynął czas, na jaki była zawarta. Autorskie prawa majątkowe w określonym zakresie przysługują pracodawcy. Chyba że nie będzie on rozpowszechniał utworu, o czym napisałam powyżej. Chcesz odpowiednio zabezpieczyć autorskie prawa w relacji z pracownikami? A może będąc pracownikiem chcesz ustalić, jakie prawa przysługują Ci do danego utworu? Zapraszam do kontaktuPatrycja Cydejko-Stachowiak radca prawnytel. 883 541 564e-mail: kancelaria@cydejko-stachowiak.pl Photo by Firmbee.com on Unsplash

Artykuł Utwór pracowniczy, czyli prawa autorskie pracownika pochodzi z serwisu Twórca w prawie | Patrycja Cydejko.

Kara umowna – jak i czy warto ją stosować?

Patrycja Cydejko — Fri, 13 May 2022 15:20:33 +0000

Kara umowna jest jednym z najpopularniejszych zabezpieczeń stosowanych w umowach. Dzięki jej wprowadzeniu druga strona przyłoży większą wagę do wykonania swoich obowiązków z umowy. A co jeżeli jednak się z nich nie wywiąże? Będziesz łatwiej mogła/mógł uzyskać rekompensatę finansową. Sprawdź jak prawidłowo stosować karę umowną. Czym jest kara umowna? Kara umowna to określona kwota pieniężna, którą będzie musiała zapłacić Tobie druga strona umowy, jeżeli naruszy wskazane obowiązki umowne. Ważne jest przy tym, że karę umowną możesz zastrzec wyłącznie w związku ze zobowiązaniami o charakterze niepieniężnym. Możesz zobowiązać drugą stronę do zapłaty kary umownej, np. gdy naruszy zakaz poufności lub konkurencji. Albo gdy przekroczy ustalone terminy, np. na przekazanie Ci umówionego dzieła. Jeżeli obowiązek drugiej strony umowy polega na płatności na Twoją rzecz (zobowiązanie o charakterze pieniężnym), to nie możesz zastrzec kary umownej. Przepisy nie wskazują i nie ograniczają katalogu umów, w których możesz zastosować karę umowną. Możesz spotkać znaleźć ją m.in. w umowach o zachowaniu poufności albo o zakazie konkurencji, ale także w umowach o dzieło. Jak zastrzec karę umowną? Wprowadzając karę umowną niezbędne jest prawidłowe określenie poniższych kwestii: wysokość kary umownej – jako konkretna kwota, wskazanie procentowe czy sposób jej obliczenia, np. kwota odpowiadająca wynagrodzeniu współpracownika otrzymywana w okresie 3 miesięcy poprzedzających naruszenie; w jakich przypadkach będzie należna kara umowna, czyli jakie działanie drugiej strony spowoduje, że będzie ona zobowiązana do jej zapłaty; czy dana kara umowa jest należna jednorazowo czy za każdy przypadek naruszenia danego obowiązku umownego, czy może też za każdy dzień opóźnienia w realizacji obowiązków, w zależności od tego jakiego obowiązku dotyczy. W umowie możesz również zastrzec kilka kar umownych w związku z naruszeniem różnych obowiązków. Mogą być one w różnej wysokości. Przykładowo za każdy przypadek naruszenia obowiązku poufności możesz zastrzec karę w wysokości 1.000 zł, zaś za przekroczenie terminu na oddanie dzieła, np. 100 zł za każdy dzień opóźnienia. Nie popełnij tych błędów! Jeżeli chcesz wprowadzić karę umową w umowie nie popełnij tych błędów: Pamiętaj o wprowadzeniu postanowienia, że w przypadku gdy Twoja szkoda będzie większa niż wartość kary umownej, to jesteś uprawniony do dochodzenia odszkodowania przewyższającego karę umowną na zasadach ogólnych. Dlaczego to postanowienie jest ważne? Druga strona może być np. zobowiązana do zachowania obowiązku poufności pod rygorem zapłaty kary umownej 5 tys. zł. Na skutek naruszenia tego obowiązku poniosłaś/eś szkodę w wysokości 15 tys. zł. Jeżeli zawarłeś ww. postanowienie, to możesz żądać zapłaty kary umownej w wysokości 5 tys., a pozostałej kwoty dochodzić w postępowaniu sądowym. Jeśli jednak o nim zapomniałeś/aś, to przyjmuje się, że kara umowna stanowi jedyną rekompensatę, którą możesz otrzymać od drugiej strony. jeżeli wskazujesz sposób obliczenia wysokości kary umownej to upewnij się, że mechanizm obliczenia pozwala obiektywnie określić jej wysokość. Dlaczego jest to ważne? Obie strony muszą mieć wiedzę do czego są zobowiązane, w tym jaka odpowiedzialność im grozi za naruszenie umowy. Wątpliwości w tym zakresie będą działały na Twoją niekorzyść i mogą skutkować uznaniem, że zastrzeżenie kary umownej było nieskuteczne. Wysokość kary umownej Z karą umowną wiąże się kwestia ustalenia jej wysokości, którą należy wskazać w umowie. Nie ma tutaj jednak uniwersalnego cennika. Powinnaś/powinieneś rozważyć jej wysokość w kontekście wysokości Twojej możliwej szkody w przypadku naruszenia obowiązku przez drugą stronę umowy. Na wysokość zastrzeżonej kary umownej może mieć wpływ również wynagrodzenie, które druga strona otrzyma w ramach umowy. Nie ma tu jednak jednego właściwego rozwiązania. W niektórych przypadkach kara umowna w wysokości 10.000 zł może być zbyt wysoka, a w niektórych zdecydowanie zbyt niska. Nie przesadź jednak z wysokością kary umownej. Jeżeli będzie ona tzw. rażąco wygórowana, to druga strona może domagać się od sądu tzw. miarkowania kary umownej. Czyli obniżenia jej przez sąd z uwagi na określone okoliczności. Warto zatem podejść do ustalania kary umownej rozsądnie, a nie na wyrost. Ale jaką właściwie masz korzyść z kary umownej? To proste :). Jeżeli zastrzegłaś/eś karę umowną za naruszenie określonego obowiązku umownego, to jeżeli dojdzie do jego naruszenia, to druga strona na Twoje wezwanie będzie musiała tą karę uiścić. W praktyce jeżeli Twój podwykonawca był zobowiązany do poufności pod rygorem zapłaty określonej kary umownej, ale ujawnił te informacje, to będzie musiał zapłacić Ci karę umowną „z automatu”. Tak samo, gdy współpracownik miał określony termin na przekazanie zamówionego przez Ciebie dzieła pod rygorem kary umownej, ale go nie dotrzymał. Sam fakt naruszenia obowiązku powoduje konieczność zapłaty kary umownej. Nie ma znaczenia czy naruszenie tego obowiązku spowodowało jakąś Twoją szkodę. Liczy się tylko to, że osoba ta nie zrobiła tego do czego była zobowiązana lub zrobiła coś co było zakazane. Co więcej wykazanie przez drugą stronę, że jego działanie nie spowodowało żadnej szkody, nie powoduje uchylenia obowiązku zapłaty kary umownej. Kara umowna ma również pewne oddziaływanie psychologiczne na drugą stronę. Jeżeli Twój podwykonawca wie, że musi dostarczyć Ci umówione dzieło w określonym terminie, bo inaczej zapłaci karę umowną, to w większości przypadków dołoży on większej staranności, aby tego terminu dotrzymać. Podobnie w przypadku obowiązku poufności czy zakazu konkurencji. Zanim druga strona umowy ujawni jakieś informacje lub podejmie „działanie na boku” to wiedząc o ryzyku kary umownej, uważniej zastanowi się, czy aby nie narusza umowy. Oczywiście zastrzeżenie kary umownej nie jest lekiem na całe zło. I nie stanowi gwarancji, że nie dojdzie do żadnych naruszeń umowy. Powyższe korzyści jednak zdecydowanie przemawiają za jej stosowaniem, prawda? Co zrobić, gdy nie masz kary umownej w umowie? Jeżeli nie zawrzesz postanowienia o karze umownej, to nadal możesz dochodzić naprawienia szkody od osoby, która naruszyła swoje obowiązki umowne. ALE będzie to wtedy dochodzenie roszczeń na tzw. zasadach ogólnych. A zatem będzie wiązało się z koniecznością wystąpienia do sądu z odpowiednim pozwem. W toku postępowania zaś będziesz musiał/a podjąć szereg działań, aby udowodnić swoje racje (wykazać zasadność roszczenia), tj. że: druga strona naruszyła umowę, poniosłaś/eś szkodę, a także jej wysokość, istnieje związek przyczynowy pomiędzy naruszeniem umowy a szkodą. Jeżeli jesteś przedsiębiorcą, to pewnie zgodzimy się, że pewnie wolałabyś/wolałbyś zainwestować swój czas i pieniądze w rozwój swojego biznesu, zamiast w proces. Dlatego kara umowna jest tak ceniona, bo pozwala uniknąć sporu sądowego. Pamiętaj również, że nie każde naruszenie umowy spowoduje powstanie szkody. A to istnienie szkody powoduje odpowiedzialność odszkodowawczą drugiej strony. Jeżeli jednak zastrzeżesz karę umowną, to druga strona musi ją uiścić bez względu na to czy poniosłaś/eś szkodę przez naruszenie umowy czy nie. Kara umowna – podsumowanie Kara umowna to kwota, jaką będzie musiała zapłacić Ci druga strona jeżeli naruszy ona swoje obowiązki umowne. Nie możesz zastrzec kary umownej wobec świadczeń pieniężnych. W umowie możesz zastrzec kilka kar umownych w różnej wysokości za naruszenie różnych obowiązków umownych. Możesz wskazać wysokość kary umownej jako konkretną kwotę, procent, lub sposób jej wyliczenia. Upewnij się jednak, że jest on jasny i zrozumiały. Nie przesadź z wysokością kary umownej! Jeżeli będzie ona rażąco wygórowana to druga strona będzie mogła żądać jej miarkowania (obniżenia) przez sąd. Pamiętaj, o odpowiedniej klauzuli na wypadek, jeżeli Twoja szkoda będzie wyższa niż kara umowna! Dzięki karze umownej druga strona będzie musiała zapłacić określoną kwotę na Twoją rzecz bez względu na to czy poniosłaś/eś szkodę. Instytucja kary umownej jest bardzo rozbudowana, ale mam nadzieję, że zainteresowałam Cię nią i rozważysz jej stosowanie. Chcesz wprowadzić kary umowne w swoich umowach i potrzebujesz wsparcia prawnego? Zapraszam do kontaktuPatrycja Cydejko-Stachowiak radca prawnytel. 883 541 564e-mail: kancelaria@cydejko-stachowiak.pl Photo by Alexander Schimmeck on Unsplash

Artykuł Kara umowna – jak i czy warto ją stosować? pochodzi z serwisu Twórca w prawie | Patrycja Cydejko.

Umowa o zakazie konkurencji z pracownikiem

Patrycja Cydejko — Sat, 07 May 2022 19:34:39 +0000

Wiesz już czym jest zakaz konkurencji, a także kiedy i z kim możesz zawrzeć taką umowę. Czy zastanawiałaś/eś się jednak, czy umowa o zakazie konkurencji z pracownikiem jest obowiązkowa? Odpowiedź znajdziesz w tym wpisie. Pracownik a zakaz konkurencji Na początku rzecz kluczowa – przepisy, w tym przepisy prawa pracy, nie przewidują domniemania zakazu konkurencji. W kodeksie pracy znajdziesz przepis zgodnie z którym pracownik ma obowiązek „dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę” (art. 100 § 2 pkt 4 kodeksu pracy). Na czym dokładnie polegają te obowiązki? Dbanie o dobro zakładu pracy to przede wszystkim obowiązek pracownika do podejmowania działań w interesie pracodawcy. Dodatkowo pracownik jest zobowiązany do poufności na podstawie przepisów prawa pracy. Więcej o obowiązku poufności przeczytasz we wpisach: „Umowa o zachowaniu poufności (NDA)” oraz „Odpowiedzialność za ujawnienie informacji poufnych, gdy nie masz NDA„. Działalność konkurencyjna może być związana z naruszeniem obowiązku dbania o dobro pracodawcy oraz ujawnieniem informacji poufnych. Jednak naruszenie tych obowiązków przez pracownika nie jest równoznaczne z działalnością konkurencyjną i na odwrót. Czy potrzebna jest umowa o zakazie konkurencji z pracownikiem? Tak, jeżeli dany pracownik jest kluczowy dla Twojego biznesu i chcesz ograniczyć ryzyko działań konkurencyjnych z jego strony. Co więcej, na konieczność zawarcia w tym zakresie umowy wskazuje art. 1011 § 1 kodeksu pracy: W zakresie określonym w odrębnej umowie, pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurencji). Pamiętaj jednak, że taka umowa z pracownikiem musi być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Jednocześnie żaden przepis nie zobowiązuje Cię do zawierania takiej umowy z każdym pracownikiem w każdej sytuacji. Decyzja o wprowadzeniu zakazu konkurencji w relacji z danym pracownikiem należy jedynie do Ciebie. O elementach umowy o zakazie konkurencji, w tym o wynagrodzeniu za jego obowiązywanie przeczytasz więcej we wpisie „Zakaz konkurencji – co warto o nim wiedzieć?” Chcesz przygotować umowę o zakazie konkurencji dla pracownika? A może Ty masz podpisać takie zobowiązanie i potrzebujesz wsparcia prawnego? Zapraszam do kontaktuPatrycja Cydejko-Stachowiak radca prawnytel. 883 541 564e-mail: kancelaria@cydejko-stachowiak.pl Photo by Green Chameleon on Unsplash

Artykuł Umowa o zakazie konkurencji z pracownikiem pochodzi z serwisu Twórca w prawie | Patrycja Cydejko.